Fantasia van honderd demonen

霧の鳥居に　月が落ちる 朱い参道　影が揺れて 誰も知らない鈴が鳴る 人の心を捨てきれずに 俺は夜へと踏み込んだ 封じられた名を呼ぶ声 背中に冷たい風が這う 逃げろと月が囁いても この足だけは止まらない 闇の奥で　牙が笑う それでも俺は　目を逸らさない 百鬼幻想　夜を裂け 眠る怪物よ　目を覚ませ 恐れも罪も抱いたままで この命ごと燃やしてゆけ 百鬼幻想　月に吠えろ 人と怪物の境を越えろ 壊れるほどに美しい 呪いの夢が始まる 白い霧には　爪の跡 赤い花びら　空へ舞う 優しい顔で近づくほど 獣の鼓動が胸を打つ 守るためなら鬼になれる そんな言葉が喉を焼く 孤独を隠すその瞳に 俺は自分を重ねてた 鐘が鳴れば　封印は割れる 静かな祈りが　嵐に変わる 百鬼幻想　風を呼べ 眠る魂よ　暴れ出せ 涙も愛も隠したままで 怪物はまだ夢を見る 百鬼幻想　闇を越えろ 人の願いが牙を照らす 恐れるだけの夜ならば 俺がその名を叫ぶ 千の影が　背後で踊る 百の声が　俺を呼んでる 逃げるな　進めと胸の奥で怪物が吠える 静寂が落ちる 息だけが響く 次の鼓動で　世界が割れる 百鬼幻想　命を鳴らせ 月も嵐も斬り裂いて 人であること　怪物であること どちらも抱いて生きてゆけ 百鬼幻想　終わらせない 闇の果てには朝が咲く 恐れられても構わない 俺はこの夜を越えてゆく 霧の鳥居の向こうで 巨大な影が朝日に消える

De maan zakt neer op de torii in de mist Schaduwen wiegen op het vermiljoenen pad Een onbekende bel begint te rinkelen Niet in staat mijn menselijk hart af te werpen Stapte ik de nacht in Een stem roept een lang verzegelde naam Een koude wind kruipt over mijn rug Zelfs als de maan fluistert om te vluchten Zullen deze voeten niet stoppen Diep in de duisternis grijnzen de hoektanden Maar toch wend ik mijn blik niet af Honderd Demonen Fantasia — splijt de nacht open Slapend monster, open je ogen Terwijl ik angst en zonde omarmd houd Laat ik dit hele leven in vlammen opgaan Honderd Demonen Fantasia — huil naar de maan Steek de grens tussen mens en monster over Zo mooi dat het dreigt te breken De vervloekte droom begint Klauwsporen in de witte mist Rode bloemblaadjes dansen naar de hemel Hoe zachter het gezicht dat nadert Des te harder klopt het beest in mijn borst Ik zou een oni kunnen worden om te beschermen Die woorden branden in mijn keel In die ogen die hun eenzaamheid verbergen Zag ik mezelf weerspiegeld Als de bel luidt, breekt het zegel Een stille bede verandert in een storm Honderd Demonen Fantasia — roep de wind Slapende ziel, breek los en raas Met tranen en liefde nog steeds verborgen Droomt het monster nog altijd Honderd Demonen Fantasia — steek de duisternis over Een menselijke wens verlicht de hoektanden Als het een nacht is van enkel angst Dan zal ik die naam uitschreeuwen Duizend schaduwen dansen achter me Honderd stemmen roepen mij "Vlucht niet, ga door" brult het monster diep in mijn borst De stilte valt Alleen de ademhaling weerklinkt Met de volgende hartslag breekt de wereld Honderd Demonen Fantasia — laat dit leven weerklinken Snijd dwars door de maan en de storm Mens te zijn, monster te zijn Omarm ze beide en leef door Honderd Demonen Fantasia — ik laat het niet eindigen Aan de rand van de duisternis bloeit de ochtend op Het maakt niet uit of ze me vrezen Ik zal deze nacht oversteken Voorbij de torii-poort in de mist Verdwijnt een gigantische schaduw in de opgaande zon