สัญญาณลับ

街の照明が点滅するたび 胸のどこかで同じリズムが鳴る タイムカードに滲む小さな違和感 メッセージの既読は黙ったまま 誰もが「普通」を装う交差点で 左ポケットだけが秘密を知っている 曖昧な笑顔の裏側　拾い集めた欠片 繋げたら地図になる　出口はまだ見えない 胸の奥で点滅する　秘密の合図 「もう大丈夫」と言えるまでの救難信号 名前を呼ぶかわりに　光らせて 迷子のふりをやめる合言葉 私たちが私たちへ送る　秘密の合図 監視カメラの死角で交わした視線 貼り紙の一行だけフォントが違う 終電間際　ホームに落ちる長い影 三回鳴って途切れる呼び出し音 偶然じゃないよね？　心は知っている 沈黙という陰謀が私たちを囲む 恐れを学んだ日々を越えるように 偶然じゃないよね？　心は知っている 沈黙という陰謀が私たちを囲む 恐れを学んだ日々を越えるように 小さく深呼吸　合図を確かめる 胸の奥で点滅する　秘密の合図 「ここにいるよ」と震える微かなモールス うまく笑えない夜を照らして 信じたい未来へ進むための 私たちだけの　秘密の合図 真実はどこか遠くじゃない すれ違うたび落ちる視線の中 陰謀は世界の上じゃなく 私の中の「黙ること」だった 胸の奥で点滅する　秘密の合図 「恐れないで」と言い切れるまで続けよう 握りしめた手のひら　震えが合図になる もう誰にも消させない　確かな光で 今　私たちが世界へ送る　秘密の合図 静かに朝が来る　消去のような 目を合わせたら　同じリズムが笑う 合図…

ทุกครั้งที่แสงไฟในเมืองกะพริบวิบวับ จังหวะเดียวกันนั้นก็ดังขึ้นในมุมหนึ่งของหัวใจ ความรู้สึกผิดแปลกเล็กๆ ที่ซึมซาบลงบนบัตรตอกเวลา ข้อความที่ขึ้นว่าอ่านแล้วยังคงเงียบงัน ณ ทางแยกที่ทุกคนแสร้งทำเป็น 'ปกติ' มีเพียงกระเป๋าซ้ายเท่านั้นที่ล่วงรู้ความลับ เบื้องหลังรอยยิ้มคลุมเครือ คือเศษซากที่เก็บรวบรวมมา เมื่อนำมาต่อกันก็จะกลายเป็นแผนที่ แม้ยังมองไม่เห็นทางออก กะพริบวาบอยู่ลึกสุดใจ คือสัญญาณลับ เป็นสัญญาณขอความช่วยเหลือ จนกว่าจะพูดได้ว่า "ไม่เป็นไรแล้ว" แทนที่จะเรียกชื่อกัน ก็ปล่อยให้มันเปล่งประกาย รหัสลับเพื่อเลิกแกล้งทำเป็นคนหลงทาง สัญญาณลับที่พวกเราส่งให้แก่พวกเราเอง สายตาที่แลกเปลี่ยนกันในมุมอับของกล้องวงจรปิด ใบประกาศที่มีตัวอักษรต่างไปเพียงบรรทัดเดียว ใกล้เวลารถไฟขบวนสุดท้าย เงายาวทอดลงบนชานชาลา เสียงเรียกเข้าดังขึ้นสามครั้งแล้วขาดหายไป ไม่ใช่เรื่องบังเอิญใช่ไหม? หัวใจนั้นรู้ดี แผนร้ายที่เรียกว่าความเงียบงันกำลังล้อมรอบตัวเรา ราวกับจะก้าวผ่านคืนวันที่ได้เรียนรู้ความหวาดกลัว ไม่ใช่เรื่องบังเอิญใช่ไหม? หัวใจนั้นรู้ดี แผนร้ายที่เรียกว่าความเงียบงันกำลังล้อมรอบตัวเรา ราวกับจะก้าวผ่านคืนวันที่ได้เรียนรู้ความหวาดกลัว สูดหายใจเข้าลึกๆ อย่างแผ่วเบา เพื่อตรวจสอบสัญญาณ กะพริบวาบอยู่ลึกสุดใจ คือสัญญาณลับ รหัสมอร์สแผ่วเบาที่สั่นไหวบอกว่า "ฉันอยู่ตรงนี้นะ" ส่องสว่างในค่ำคืนที่ไม่อาจฝืนยิ้มออกมาได้ เพื่อก้าวเดินต่อไปสู่อนาคตที่เราอยากเชื่อมั่น สัญญาณลับที่มีเพียงแค่พวกเรา ความจริงไม่ได้อยู่ไกลออกไปที่ไหน อยู่ในสายตาที่หลบต่ำลงทุกครั้งยามเดินสวนกัน แผนร้ายไม่ได้อยู่บนโลกใบนี้ แต่เป็น "การเก็บเงียบ" ที่อยู่ภายในตัวฉันต่างหาก กะพริบวาบอยู่ลึกสุดใจ คือสัญญาณลับ จงทำต่อไปจนกว่าจะพูดได้อย่างเต็มปากว่า "อย่าได้กลัวเลย" ฝ่ามือที่กำไว้แน่น ความสั่นเทานั้นจะกลายเป็นสัญญาณ ด้วยแสงสว่างอันแน่แท้ที่จะไม่ยอมให้ใครลบเลือนไปได้อีก ณ ตอนนี้ สัญญาณลับที่พวกเราส่งออกไปสู่โลกกว้าง รุ่งอรุณมาเยือนอย่างเงียบงัน ราวกับถูกลบเลือน เมื่อสบตากัน จังหวะเดียวกันนั้นก็เผยรอยยิ้ม สัญญาณ...