Kar Tarlasındaki Yemin

雪の息 遠い鐘 白い空 祈りの扉 凍（こお）れる森に 灯る微光 霜の結晶が 道を描く 折れた剣先 握りしめ 名もない誓いを 胸に結ぶ 静けさが 耳を満たし 心は ひとつの炎になる 恐れを越えて 歩むほど 冬は 私を試す 冬よ 冬よ 聴いて この吐息を 願いに変えて 眠る古の影を鎮め　白い夜を 守り抜く Let the snow remember our vow 氷の光で 明日を照らせ 古い遺跡に 刻まれた歌 雪の精霊が 羽ばたくように 傷は痛い それでもいい 失くせないものが ここにある 凍（こご）える手に 温度を分け 祈りは 刃へと姿を変える 震えは　合図 いま 目を開ける 冬よ 冬よ 聴いて この吐息を 願いに変えて 闇の巨影を 断ち切って 白い世界を 取り戻す Let the snow remember our vow 氷の光で 明日を照らせ 地の底から うねる咆哮 星の欠片が 砕け散る それでも私は 退（の）かない 祈りは ここで終わらない 冬よ冬よ聴いて この命を祝福にかえて 闇の終わりを 刻みつけ 白い夜明けを 迎えに行く Let the snow remember our vow 雪解けの空へ 道をひらけ 静かな鐘 白い息 冬は 優しく頷く

Karın nefesi, uzak bir çan Beyaz gökyüzü, duanın kapısı Donmuş ormanda parlayan cılız ışık Kırağı kristalleri yolu çiziyor Kırık kılıcın ucunu sımsıkı kavrayıp İsimsiz bir yemini göğsüme düğümlüyorum Sessizlik kulaklarımı dolduruyor Kalbim tek bir aleve dönüşüyor Korkuyu aşıp yürüdükçe Kış beni sınıyor Ey kış, ey kış, duy beni Bu nefesi bir dileğe dönüştür Uyuyan kadim gölgeyi yatıştırıp, beyaz geceyi sonuna dek koruyacağım Kar yeminimizi hatırlasın Buzun ışığıyla yarını aydınlat Eski harabelere kazınmış bir şarkı Kar ruhunun kanat çırpması gibi Yaralar acıyor, yine de sorun değil Kaybedemeyeceğim şey tam burada Donan ellerle sıcaklığı paylaşıp Dua bir kılıca dönüşüyor Titreme, bir işaret Şimdi gözlerimi açıyorum Ey kış, ey kış, duy beni Bu nefesi bir dileğe dönüştür Karanlığın devasa gölgesini kesip atarak Beyaz dünyayı geri alacağım Kar yeminimizi hatırlasın Buzun ışığıyla yarını aydınlat Yerin derinliklerinden yükselen kükreme Yıldız parçaları parçalanıp saçılıyor Yine de geri adım atmayacağım Dualar burada son bulmayacak Ey kış, ey kış, duy beni, bu hayatı bir kutsamaya dönüştür Karanlığın sonunu kazıyarak Beyaz şafağı karşılamaya gidiyorum Kar yeminimizi hatırlasın Karların eridiği gökyüzüne giden yolu aç Sessiz bir çan, beyaz bir nefes Kış şefkatle başını sallıyor