Kar Tarlasındaki Yemin

雪の息 遠い鐘Karın nefesi, uzak bir çan

白い空 祈りの扉Beyaz gökyüzü, duanın kapısı

凍（こお）れる森に 灯る微光Donmuş ormanda parlayan cılız ışık

霜の結晶が 道を描くKırağı kristalleri yolu çiziyor

折れた剣先 握りしめKırık kılıcın ucunu sımsıkı kavrayıp

名もない誓いを 胸に結ぶİsimsiz bir yemini göğsüme düğümlüyorum

静けさが 耳を満たしSessizlik kulaklarımı dolduruyor

心は ひとつの炎になるKalbim tek bir aleve dönüşüyor

恐れを越えて 歩むほどKorkuyu aşıp yürüdükçe

冬は 私を試すKış beni sınıyor

冬よ 冬よ 聴いてEy kış, ey kış, duy beni

この吐息を 願いに変えてBu nefesi bir dileğe dönüştür

眠る古の影を鎮め　白い夜を 守り抜くUyuyan kadim gölgeyi yatıştırıp, beyaz geceyi sonuna dek koruyacağım

Let the snow remember our vowKar yeminimizi hatırlasın

氷の光で 明日を照らせBuzun ışığıyla yarını aydınlat

古い遺跡に 刻まれた歌Eski harabelere kazınmış bir şarkı

雪の精霊が 羽ばたくようにKar ruhunun kanat çırpması gibi

傷は痛い それでもいいYaralar acıyor, yine de sorun değil

失くせないものが ここにあるKaybedemeyeceğim şey tam burada

凍（こご）える手に 温度を分けDonan ellerle sıcaklığı paylaşıp

祈りは 刃へと姿を変えるDua bir kılıca dönüşüyor

震えは　合図Titreme, bir işaret

いま 目を開けるŞimdi gözlerimi açıyorum

冬よ 冬よ 聴いてEy kış, ey kış, duy beni

この吐息を 願いに変えてBu nefesi bir dileğe dönüştür

闇の巨影を 断ち切ってKaranlığın devasa gölgesini kesip atarak

白い世界を 取り戻すBeyaz dünyayı geri alacağım

Let the snow remember our vowKar yeminimizi hatırlasın

氷の光で 明日を照らせBuzun ışığıyla yarını aydınlat

地の底から うねる咆哮Yerin derinliklerinden yükselen kükreme

星の欠片が 砕け散るYıldız parçaları parçalanıp saçılıyor

それでも私は 退（の）かないYine de geri adım atmayacağım

祈りは ここで終わらないDualar burada son bulmayacak

冬よ冬よ聴いて この命を祝福にかえてEy kış, ey kış, duy beni, bu hayatı bir kutsamaya dönüştür

闇の終わりを 刻みつけKaranlığın sonunu kazıyarak

白い夜明けを 迎えに行くBeyaz şafağı karşılamaya gidiyorum

Let the snow remember our vowKar yeminimizi hatırlasın

雪解けの空へ 道をひらけKarların eridiği gökyüzüne giden yolu aç

静かな鐘 白い息Sessiz bir çan, beyaz bir nefes

冬は 優しく頷くKış şefkatle başını sallıyor